10 beste food & travel tips Puglia & Salento

♫ I’m writing you, to catch you up on places I’ve been ♫

Alweer bijna een maand geleden was ik in Zuid-Italië. In Puglia en Salento om precies te zijn. De hak van de laars van Italië. De allerleukste, beste en hipste local food en travel tips heb ik op een rijtje gezet. Van vrimibo met locals in Napels, je eigen dakterras bij te gekke B&B’s, de mooiste baaitjes waar je zo voorbij rijdt als je niet oplet en het allerlekkerste eten – van street food tot high end 8-course pranzo (‘lunch’).

Eén woord om deze schitterende, ongerepte, pure regio te beschrijven? Bellissima! Echt, wat een te gek stukje Italië is dit. Het voelt alsof je in de jaren 70 bent beland, de cucina povere (‘armeluiskeuken’) is waanzinnig, iedereen is even vriendelijk en het allermooiste is misschien nog wel dat je er amper toeristen ziet. De Lonely Planet schreef ‘Puglia is like the slow food of travel’ and I fully agree. Zoveel te ontdekken!

Volg niet de gebaande paden. Het is niet de snelweg die naar nieuwe wegen leidt. Inspiratie vind je door van de grote weg af te gaan…

Ik deed de ultieme roadtrip en ontdekte pareltje na pareltje. Indrukwekkende rotskliffen langs de kust, uitgestrekte landschappen vol enorme olijfbomen en glooiende heuvels, rijden over de beroemde Via Appia, pittoreske stadjes, prachtige stranden, azuurblauw water waar Azië een puntje aan kan zuigen, de lekkerste wijnen en misschien wel het allerbeste Italiaanse eten dat ik ooit gegeten heb.

Absolute must-do’s

FOOD
– Zoveel mogelijk eten van de cucina povere in niet-toeristische ristorantes
– De heerlijkste wijnen drinken – absolute favo de Fiano druif
– Op straat snoepen van Rustico’s en Pasticiotti en bij elk glas wijn dat je bestelt voor nop knabbelen aan Taralli (mini cracker/pretzel), olijven en mini focaccia’s zoals je ze nog nooit gehad hebt
– Slapen in een masseria
– Een goodie bag vol lokale heerlijkheden meenemen: olijfolie, Taralli, olijven, wijn, wijn en nog meer wijn!
– Je eigen verse vis kiezen en on the spot laten bereiden in Lecce
– Cocktails drinken met locals in Napels, Lecce en Matera

TRAVEL
– De hele kustroute van de punt van de hak rijden en stoppen bij ieder leuk baaitje en stadje dat je tegenkomt
– Zwemmen in de ‘natural pool’ Grotte de Poesia bij Roca Vecchia, in Baia del Ciolo bij Galignano del Capo en in de thermen van Santa Cesarea Terme
– Slapen in een grot in Matera
– Een Fiat 500 of andere cabrio huren als je een dik budget hebt ;)

Route van onze roadtrip

Start in Napels aan de westkust, oversteken naar de Puglia regio aan de oostkust en dan helemaal de kust rond weer terug naar Napels waarbij je ook nog de regio’s Salento en Basilicata meepakt. Het is echt mega aan te raden om alle kleine binnenweggetjes te pakken en de snelweg te vermijden. Volg niet de gebaande paden. Het is niet de snelweg die naar nieuwe wegen leidt. Inspiratie vind je door van de grote weg af te gaan… Waar ik de wegnummers nog wist, heb ik ze erbij gezet!

1. Napels –> PugliaRistorante Balina

We vlogen op Napels, haalden er ons huurautootje op en crossten meteen naar de oostkust, naar de provincie Bari waar we sliepen in een B&B in Santo Spirito. Eén van de twee overnachtingen die we al geboekt hadden omdat we laat aan zouden komen. We ontdekten een vrij chique ogend visrestaurant met wit tafellinnen en een grote groep mannen in pak. We twijfelden. Het was laat, we hadden honger en wilden niet meteen de hoofdprijs betalen. Maar wat een ontdekking was restaurant Balina! Heerlijke gerechtjes met kraakverse vis, spannende smaakcombinaties, moderne plating en helemaal niet duur. We aten onder andere pulpo met kikkererwtencrème, tonijn met doperwtencrème, sesam en soja en de lekkerste en lichtste lemon cheesecake ooit.

2. Bari – Festa di San Nicola vanaf 7 meiBari Basilica San Nicola

In Bari bleken we beland te zijn op de dag dat de Festa di San Nicola begint. Sint Nicolaas ja. Blijkbaar hebben zeilers uit Bari de relieken van Sint Nicolaas uit Myra gered en is er sinds 1087 een 10-daags feest, startend op 7 mei, waarbij pelgrims vanuit de hele wereld naar Bari komen om de tombe van San Nicola te aanbidden. Totaal verrast zagen we allemaal mensen in typische bedevaartskleding door het oude centrum lopen. We zijn ze door de wirwar van smalle straatjes van het historische centum gevolgd naar hun eindpunt bij de Basilica di San Nicola. Heel leuk om zo het ‘gewone leven’ in die straatjes te zien: de smalste winkeltjes met het kleurigste fruit en groente, oude vrouwen die op hun balkonnetjes de was ophingen en grijze mannetjes die met open deur ergens binnen aan een tafel zaten te kaarten. Super bijzonder om dat mee te maken! We liepen door naar de boulevard aan de zeekant waar allemaal eetkraampjes en kleine kermisattracties opgebouwd werden voor het feest dat die avond zou starten.

Bari vegetables Bari Bari pilgrim Bari accordeon

3. Monopoli, Alberobello & Grotte di CastellanaFolignano a Mare

Via Polignano a Mare, een klein stadje op de rotskliffen uittorenend boven de Adriatische Zee (doe er een koffietje met briljante view op een schitterende inham) stopten we in Monopoli. Een superleuk vissersstadje met een prachtige stadspoort waar we heel leuk lunchten bij Vini y Panini op Piazza Garibaldi. Heerlijke broodjes en goede wijn! Dan via de SP237 een stop bij de Grotte di Castellana en door naar pittoresk Alberobello. Een stadje waar je het gevoel hebt in een soort sprookjeslandschap te zijn beland. Dat komt door de typische Trulli – huisjes van limestone met een puntdak. We boekten er ter plekke Trulli di Fenice en hadden gewoon een heel eigen Trullo huisje voor onszelf. Mét dakterras. Te gek!

Trulli region Trulli Alberobello

4. Ostuni
Masseria il Frantoio

Masseria il Frantoio is er echt eentje op je bucket list. Verstopt langs de SS16 tussen Montalbani en Ostuni ligt deze hemelse masseria – een typische boerderij slash landhuis uit Puglia. Omringd door de groenste olijfbomen waan je je in een klein paradijsje.Laat je alles vertellen over het huis door eigenaar Armando. Maak er een avondwandeling over het enorme terrein vol olijfbomen. Slaap er in één van de authentieke kamers (vraag er naar eentje beneden aan de binnenplaats! Hier rechts is wat je dan ‘s ochtends ziet als je je kamer uitloopt). En tot slot: eet een fantastische 8-gangenlunch met simpele, pure ingrediënten uit de regio, klaargemaakt door Armando’s vrouw. We kregen er o.a. heerlijke gefrituurde verse ansjovisjes in een jasje van sesam, boontjes met een citroenvinaigrette in een krokant ‘mandje’ van parmezaan, de meest verse zwaardvis die ik ooit gegeten heb (zo mals, zo vlezig, zooo lekker!) en een lichte en fruitige versie op tiramisu, zoals ze zelf zeiden ‘When one sighs with the strawberries of ’46’. Bij de koffie nog carrube. ‘Waaaat?!’ dachten wij ook. Blijkt Johannesbrood te zijn. De donkere, gedroogde peulen smaken bijna naar chocolade. Heel bijzonder! En vergeet ook de goddelijkste wijnen niet! Reserveren is wel aan te raden.

Pizzette col sughetto Anchovies in sesame When one sighs with the strawberries of '46

Green beans fricassée Johannesbrood

5. Lecce

Via Mesagne (weer zo’n perfect stadje om te lunchen!), gelegen langs de beroemde oude Romeinse weg Via Appia vervolgden we onze weg naar Lecce. Een prachtig en relaxed universiteitsstadje dat het Florence van het Zuiden wordt genoemd.Pescheria con Cottura Spot on! De prachtigste architectuur -het stikt er van de barokke gebouwen die niet té protserig zijn-, smalle straatjes, elegante pleinen, levendige barretjes en opnieuw overal de aardigste Italianen. Om de Lonely Planet te quoten: “If Puglia were a movie, Lecce would be cast in the starring role.” En zo is het maar net. We liepen aan het einde van de middag een rondje door het historische centrum en streken ondertussen neer op knusse terrasjes in slingerende straatjes. Je kunt je er met gemak een dag of twee vermaken en alles bekijken, maar het fijne van Lecce is dat het heel overzichtelijk is. Als je niet ieder gebouw hoeft te zien, is een middagje rondslenteren prima. Neem bij All’Ombro del Barocco een lekkere caffe in ghiacccio con latte di mandorla (ijskoffie met amandelmelk -hipster trend move over, amandelmelk is schijnbaar al eeuwen een typisch drankje in Zuid-Italië). Ga dan voor de lekkerste wijnen en gezellig terras naar La Cantina delle Streghe. Waar je echt moet gaan eten is bij Pescheria con cottura. Een fantastische beleving: een trendy restaurant waar je zelf je eigen vis kiest, kraakvers uit de vitrine en kiest op welke manier je hem bereid wilt (foto bovenaan artikel). Briljant concept! (Heel toevallig is net Pesca Amsterdam geopend aan de Rozengracht dat precies hetzelfde doet. Zouden ze soms ook in Lecce zijn geweest?) Om je bezoek aan Lecce goed af te sluiten moet je echt naar cocktailbar Quanto Basta waar je de lekkerste en origineelste cocktails krijgt van eigenaren Diego en Andrea. Je kunt dan rollend naar huis want er schuin tegenover zit B&B Nonna Jole, waar kamer Campanile met eigen dakterras en een waanzinnig uitzicht over de stad een absolute hit is!

B&B Nonna Jole Campanile Lecce view

6. Grotte la Poesia, Roca Vecchia & Otranto 

Via Cavallino en Lizzanello (koffietje op het plein!) kochten we olijfolie in Melendugno. Verder langs de kust volgden we de SP366 zuidelijk naar Roca Vecchia waar je absoluut moet stoppen bij Grotta la Poesia.Rustico in Otranto Als je een stukje het rotsplateau oploopt richting zee kom je ineens bij een groot ‘gat’ in de grond: een natuurlijk ‘zwembad’ in de rotsen zo’n 10 meter lager waar je via een uitgehouwen trappetje langs de rand zo het water in kunt lopen. Dit was zo’n toffe ontdekking! Het water was nog ijskoud maar als je er later in het jaar komt, is dit een fantastisch plekje om even af te koelen na een verhitte autorit. Aangekomen in Otranto is het leuk om bij een rosticceria lekker net als de locals street food te halen; Rustico (bladerdeeg gevuld met mozzarella en tomaat) en Calzone Fritto (gefrituurde pizza gevuld met mozzarella en tomaat). Lekker! Vooral als je ze bungelend met je benen over de rand en uitkijkend over de haven in het zonnetje opeet. We chillen een middagje aan het zwembad van Masseria l’Uliveto  en doen ‘s avonds hippe drankjes bij Maestrale aan de haven. Otranto vinden we -in vergelijking tot de voorgaande stadjes- niet super bijzonder, maar voor een dagje relaxen is het perfect!

Roca Vecchia Grotte la Poesia Pool Masseria l'Uliveto  Roca Vecchia Otranto harbour

7. Santa Cesarea Terme, Santa Maria de Leuca en Gallipoli

Waar de kustroute tot nu toe al fantastisch was, Santa Cesarea Termekom je nu echt pareltje na pareltje tegen. Neem de  SP358 via Castro Marina naar Santa Maria de Leuca, het zuidelijkste puntje van de hak van de laars waar de Adriatische en Ionische Zee elkaar ontmoeten. Rijdend langs de kust kom je weer langs allemaal prachtige plekjes. Je kunt hier echt voelen dat het er in de zomer barst van de vakantiegangers -bijna alleen maar Italianen werd ons verteld, die komen genieten van al het moois dat deze kust te bieden heeft. Stop zeker even bij Porto Badisco voor een schitterend uitzicht (en dip in the sea!) op weer zo’n idyllische baai. Ook zeker even in Santa Cesarea Terme voor mooie rotskliffen in zee waar thermenbaden in zijn gebouwd en om even een rondje door het stadje te lopen en weer een lekkere caffe te scoren. Verder door rijd je, als je niet oplet, zo langs Baia del Ciolo (vlakbij Galignano del Capo) en dat is ook echt een must-see. Je kunt hier met een trap naar beneden naar een rots inham met mini baai en ‘strandje’. We lunchten weer wat zuidelijker in Leuca bij Il Lido AzzurroPasticiotto cioccolata Uitkijkend over de zee kregen we mega lekkere kleine hartige ‘oliebollen’ als appetizer en we bestelden een goddelijke vissoep vol witvis en schelpjes. Rijd dan door naar Gallipoli. Een leuk klein vestingstadje uit de 16e eeuw waar je vanuit de nieuwe stad met een brug terecht komt in het historische centrum op een mini eilandje. In het hoogseizoen schijnt het hier te krioelen van de (Italiaanse) toeristen maar in het laagseizoen is dit perfect om te bezoeken. We borrelden er bij Scoglio delle Sirene met allemaal heerlijke hapjes. Helaas hadden ze nog geen zee-egels gevangen, waar deze regio wel om bekend staat. We sliepen er in weer een briljante vondst: Pallazo Zacheo. Een prachtig oud gebouw, echt een soort -zoals de naam al zegt- paleis, midden in het oude centrum. Zowel het pand zelf als de kamer waren een paleis trouwens. Mega veel ruimte en twee 2-persoonsbedden to choose from! Wat een luxe. En weer diezelfde middag geboekt voor een heel schappelijk prijsje! Wat je trouwens ook echt in Gallipoli moet doen is een pasticiotto halen bij Martinucci. Pasticiotti zijn kleine taartjes van knapperig zanddeeg gevuld met custard. We hadden al een keer eerder eentje gegeten, maar deze waren echt giga lekker. Vooral die met chocolade!

Santa Cesarea Terme Santa Cesarea Terme

Santa Cesarea Terme Il Lido Azzurro Il Lido Azzurro

8. Santa Maria del Bagno en Santa Cesareo

En dan denk je dat je de allermooiste kust en leukste stadjes wel gehad hebt maar dan rijd je de kustweg noordelijk verder en kom je wéér de meest idyllische plekjes tegen. Santa Maria del BagnoHet landschap verandert hier van steile rotskliffen naar vrij vlakke duinen. Over de SP108 rijd je door het kleine plaatsje Santa Maria del Bagno met een schattig baaitje als haventje. Weer perfect voor caffe aan het eind van de ochtend. Iets verderop rijdend over de SP286 kom je in Santa Cesareo de mooiste witte strandjes tegen. Ideaal om te lunchen. Wij hadden alleen die dag niet supermooi weer en waren op weg naar Matera waar we echt wel even de tijd wilden hebben om deze bijzondere stad te ontdekken dus reden door. Uiteraard wel nog de mooie kust vervolgend langs de SP122, waar we via een korte tour door Taranto uiteindelijk een grotere weg naar Matera vervolgden. Maar deze SS7 verdient een speciale vermelding want je rijdt hier relaxed slingerend door een prachtig glooiend landschap met steeds groter wordende bergen links en rechts dat je een beetje het gevoel geeft door de lagere Alpen te rijden.

9. Matera

Matera of ‘Città Sotterranea’ is een prachtige stad met een wel heel bijzonder verhaal. Sassi MateraTot de jaren 50 was Matera geen stad waar Italië trots op was. Een stad met een bizar hoog sterftecijfer onder kinderen, geteisterd door malaria, waar mensen in grote armoede in grotten (‘sassi’) woonden zonder elektriciteit of riool. Pas sinds een jaar of twintig, sinds het UNESCO World heritage is, is de stad aan het herleven. In de verte uitkijkend over de steile wanden van de Gravina gorge heb je een spectaculair uitzicht over een doolhof van dicht op elkaar gebouwde sassi en krijg je echt het gevoel in een tijdmachine naar het jaar nul (letterlijk) te zijn gestapt. De stad is verdeeld in twee delen -de Sasso Barisano en de Sasso Caveoso, gescheiden door een grote bergkam met daarbovenop een statige duomo (kathedraal). Je kunt je een flinke tijd goed vermaken (en verdwalen!) in de sluipdoorkruipdoor steegjes in de sassi en ook in het hoger gelegen modernere stuk van de stad is er genoeg te doen. Van leuke winkeltjes, tot mooie gebouwen en gezellige pleintjes. Alle Conche MateraPerfect om een middag voor uit te trekken. Ga voor een lekker aperitief naar Porta Il Iuso en loop dan naar het gezellige Piazza Vittorio Veneto voor een drankje met weer ladingen van de lekkerste borrelhapjes bij Caffè Tripoli. We sliepen in een traditionele sassi: Alle Concho in kamer Roccia. Echt een prachtige grotkamer, compleet met discoverlichting in de badkamer. Er vlakbij eet je de lekkerste pizza’s bij La Talpa en met een beetje mazzel ontmoet je er net zulke leuke Italianen als wij die je meenemen voor drankjes bij hotspot Area 8. Een café/theater/agency waar alle locals zich verzamelen (wij hadden mazzel en waren er op donderdagavond). Waar je geniet van een live jazzband (en er net als ik een liedje mee zingt!) en buiten op de patio met een cocktail in je hand tegen een oude Ape aanleunt terwijl je naar een prachtige sterrenhemel staart. Deze avond gaan we niet snel vergeten!

Sassi Matera  Sassi Matera

Aperitivo Caffe Tripoli Matera Pizza La Talpa Matera Area 8 Matera

10. Vrimibo met locals in Napels

Op onze een-na-laatste dag doen we ‘s ochtends nog een rondje door Matera om erna naar Bernalda te cruisen. Een middeleeuws stadje bovenop een bergtop 50km ten Zuiden van Matera. Niet echt op de route, laat staan gepland, maar wel het stadje waar onze vrienden van de avond ervoor vandaan kwamen, ons trots met verhalen mee overstelpt hadden -Francis Ford Coppola had er z’n roots! en hadden uitgenodigd voor pranzo. Bernalda viewDus what the heck, daar gingen we gewoon even langs op weg naar Napels. En niet zonder spijt want behalve weer een hele gezellige middag was het heel leuk om een het échte Italiaanse leven in een klein plattelandsstadje mee te maken waar het leven stil leek te staan. Zo gastvrij, zo gezellig en weer zulk lekker eten! Helaas moeten we nu wel echt door naar Napels want dat is nog wel even een kleine drie uur rijden. Via de E847 langs Potenza rijden we weer door de mooiste landschappen over de A3 met als hoogtepunt een sneak week op de Amalfi kust bij Salerno (ik bedoel, van dit soort plaatjes vanuit je auto word je toch intens gelukkig?!) In Napels is het overigens ook een feest om te rijden -al moet je er wel van houden- want iedereen rijdt kriskras, al toeterend, door elkaar. Het voelt een beetje als Mario Kart from the old days en laat dat nou mijn favo Nintendo spelletje van vroeger zijn. Mazzelaars die wij al de hele vakantie leken te zijn, waren we ook nog eens op vrijdagavond in Napels. En kwamen we per toeval terecht in het mekka van de Napolitaanse vrimibo in Via Bisignano waar het stikt van de leuke barretjes tegen over elkaar en waar je buiten op straat tussen een grote meute locals van de lekkerste hapjes en drankjes geniet. De. Ultieme. Laatste. Avond.

Puglia en Salento zijn dus echt een must-see bestemming! De foto’s geven niet half zo goed weer hoe bijzonder, relaxed en 1001 andere mooie woorden het er was. Het is precies zoals John Mayer in het nummer bij deze blog zingt:

Oh today, I finally overcame
Tryin’ to fit the world inside a picture frame
Maybe I will tell you all about it
When I’m in the mood to lose my way but let me say

You should have seen that sunrise with your own eyes
It brought me back to life
You’ll be with me next time I go outside
No more 3 by 5’s, just no more 3 by 5’s

--- John Mayer

 

X
Cato

4 Comments

  • annelies says:

    4/7-16
    lieve Dorée,
    wat een fantastisch en enig verhaal heb je geschreven.
    soms was ik er gewoon helemaal even “bij”. zag ik de straatjes , zag ik de barretjes met de mensen en proefde ! ik ook het verrukkelijke eten en alle hapjes .
    wat schreef je goed over dat mooie Italië, wat een leuke plekken en dorpen en schreef je uitbundig over hun zalige eten !!
    ik wilde er direct wel heen rijden , direct !
    je kan vind ik , erg goed schrijven en er mensen dol enthousiast mee en over maken.
    met heel veel plezier heb ik je blog gelezen en hem ( natúurlijk) ook doorgestuurd.
    groetjes en succes met alle volgende impressies over lekker eten en andere landen.

    heel knap als iemand zó kan schrijven over eten en ook over het land zélf.
    CHAPEAU ! dikke zoen en dank je wel .

  • Benine says:

    Super leuk! Arno vertelde met net over je kookkunsten en moest even je blog checken.
    Ik ben net in Puglia geweest en zal er deze week ook een artikel over schrijven. Was zo graag naar Masseria Il Frantoio gegaan, helaas niet gelukt..! Had graag dit artikel gelezen voordat ik was gegaan, want heb niet alle dingen meegemaakt die jij beschrijft. Al was La Pescheria echt een top concept.
    Oh en een klein dingetje, volgens mij is het Polignano a Mare;)

    • Cato says:

      Hey wat super leuk Benine! Haha lopend vuurtje meteen…
      Aahhh Puglia, good memories. Tof he! Jammer dat je het inderdaad niet eerder had gelezen maar je hebt vast je eigen portie hidden gems wel ontdekt. En dank voor je scherpe blik op de typo, ik ga het aanpassen. En ik ga je volgen! X Dorée

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *